اعتکاف
وب سایت اعتکاف، پویشی در مسیر گسترش معنویت

رباعی در مورد نماز

۱۲۶

آغاز نماز من، صدا بود و سکوت
معجون قشنگی از دعا بود و سکوت
کم کم گله های دل، فروکش می کرد
در سجده ی آخرم، خدا بود و سکوت

**************************

آماده شویم، ابتدا منتظر است
پایان ببریم، انتها منتظر است
مشغول به غفلتیم و خود می دانیم
عمری است، که پشت خط، خدا منتظر است

**************************

مطالب مرتبط

مهمانی – داستان

معتکف کوی دوست

جز یاد تو، در سرم، نباشد ای کاش
غیر از تو برابرم، نباشد ای کاش
یا سر نکنم بلند از این سجده
یا سجده ی آخرم، نباشد ای کاش

**************************

بی وقفه مدام، دم به دم، سجده کنم
اصلا به وجود آمده ام، سجده کنم
پیراهن اگر ز روح من بردارند،
بینند که در قیام هم، سجده کنم

**************************

سعید مبشر-  قم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.