اعتکاف
وب سایت اعتکاف، پویشی در مسیر گسترش معنویت

کوچ به سوی او

۱۲۰

کدام سمت جهان، آسمان بلند تر است؟
برای بال عقابی که عازم سفر است.

پدر بزرگ من، از رودها شنیده که کوچ
روایتی است، که در باب عشق، معتبر است

نسیم، کاش به گوش درخت ها می گفت:
که سهم هر که زمین گیر می شود، تبر است.

شبیه یک فلز زنگ خورده می پوسد،
کسی که چشم امیدش، فقط به زنگ در است

مطالب مرتبط

مهمانی – داستان

معتکف کوی دوست

و رستگار کسانی که اهل طغیانند
نخوانده اید مگر؟ بت شکن، پیامبر است

به گرد قافله ی محو در افق، سوگند
دعای گوشه نشینان، همیشه بی اثر است

ولی رسیدن اگر معنیش، سکون باشد
خوشا به حال، کسی که همیشه در به در است

و در سپیده دمی هاتفی ندا می داد
برای سیر و سفر، بهترین زمان سحر است

سعید مبشر-  قم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.