اعتکاف باید بیش از کمیت بر کیفیت و اثرگذاری تربیتی متمرکز شود
اعتکاف ۱۴۰۴ همزمان با گسترش کمی به سمت ارتقای کیفیت حرکت کرد / اعتکاف یک رویداد مقطعی نیست یک جریان تمدنساز است
نماینده رهبر انقلاب در هندوستان: اعتکاف از مهمترین دستاوردهای معنوی انقلاب اسلامی است
بررسی راهکارهای توسعه فرهنگ اعتکاف در نشست مسئول بنیاد بینالملل ستاد مرکزی اعتکاف با فعالان فرهنگی میانمار
دیدار رئیس ستاد مرکزی اعتکاف با مدیرکل صداوسیمای استان قم/ رهبر شهید انقلاب با عنوان احیاگر اعتکاف و معنویت معرفی می شود
غدیر منشور جاودان ولایت و محور وحدت امت اسلامی
خون رهبر شهید زمینهساز نابودی صهیونیسم خواهد شد / جهان در آستانه یک پیچ تاریخی و تحولات سرنوشتساز قرار دارد
تمدید مهلت ارسال آثار به هشتمین جشنواره اعتکاف تا پایان خرداد ماه و افزوده شدن جایزه ویژه شهدای اعتکافی جنگ رمضان
نماینده ولیفقیه در استان گلستان با تأکید بر جایگاه عبودیت در ادیان الهی اعتکاف را یکی از جلوههای مهم بندگی خدا دانست و بر ضرورت ارتقای کیفیت برنامهها مردمیبودن اعتکاف و بهرهگیری صحیح از ظرفیت جوانان تأکید کرد.
سید علیرضا تکیهای: گام اول مومنین در حضور میلیونی در مراسم اعتکاف در سراسر کشور با موفقیت برداشته شد و به تعبیر بنده کمر فتنه را ریشه های محکم معنوی مردم در مناسکی همچون اعتکاف شکست.
حضرت محمد(ص) در روایتی راهگشا، احیای شبهای عید و نیمه شعبان را مایه حیات ابدی قلب مؤمن دانستند و تأکید فرمودند: هرکس این لیالی پربرکت را به عبادت بگذراند، در روزی که دلها میمیرند (روز قیامت یا روز غلبه غفلت)، دلی زنده و بیدار خواهد داشت.
کمیلبنزیاد، صحابی جلیلالقدر امیرالمؤمنین(ع)، روایتی شگفتانگیز از نشست خود با مولای متقیان در مسجد بصره نقل میکند. در این روایت، حضرت علی(ع) ضمن تفسیر آیه مبارکه «فِیهَا یفْرَقُ کلُّ أَمْرٍ حَکیمٍ»، شب نیمه شعبان را زمان مقدر شدن نیکیها و بدیهای یک سال دانسته و برای بهرهمندی از برکات این شب، قرائت «دعای حضرت خضر» (دعای کمیل) را توصیه فرمودند؛ دعایی که ضامن گشایش روزی و آمرزش گناهان است.
شب نیمه شعبان پس از شب قدر برترین شبهاست. در این شب خدا احسان خود را بر بندگان سرازیر میکند و آنان را به بخشش و کرم خویش میآمرزد، پس در تقرّب جستن بهسوی خدای تعالی در آن بکوشید.
انتشار این کتاب گامی در جهت استانداردسازی و غنیسازی محتوای مراسم احیای نیمه شعبان است. محور اصلی این اثر، عبور از برگزاری مراسمهای صرفا مناسکی و حرکت به سوی تعریف مأموریتهای مشخص برای «سربازان مفید» و «متخصص» در دوران غیبت است.
غیر از پناه باده پناهی نمانده است حي على الشراب که راهی نمانده است
از گریه هایم چشم باران خیس از ناله ام گوش فلک کر بود حالا که میاندیشم آن اعمال کم تر ولی از روی باور بود