اهمیت شب نیمه شعبان و اعمال وارد شده در آن، ریشه در سیره و کلام معصومین(ع) دارد. یکی از مستندترین و پرفضیلتترین اعمال این شب، خواندن دعای کمیل است که ماجرای تعلیم آن از سوی امیرالمؤمنین(ع) به کمیلبنزیاد نخعی، حاوی نکات دقیق معرفتی است.
تفسیر آیه تقدیر در مسجد بصره کمیلبنزیاد نقل میکند: «روزی در مسجد بصره در محضر مولایم امیرالمؤمنین علی(ع) نشسته بودم و گروهی از اصحاب آن حضرت نیز حضور داشتند. در این میان، از حضرت پیرامون معنای این آیه شریفه سؤال شد که خداوند میفرماید: «فِیهَا یفْرَقُ کلُّ أَمْرٍ حَکیمٍ» (در آن شب هر امری بر اساس حکمت تدبیر و جدا میگردد – سوره دخان، آیه ۴).
امیرالمؤمنین(ع) در پاسخ فرمودند:
«آن شب، شب نیمه شعبان است. سوگند به کسی که جان علی در دست قدرت اوست! هیچ بندهای نیست جز اینکه تمام آنچه بر او از نیکی و بدی میگذرد، در شب نیمه شعبان برایش تقسیم میشود تا آخر سال او. هر بندهای که آن شب را به عبادت احیا کند و دعای حضرت خضر (همان دعای کمیل مشهور) را بخواند، دعای او مستجاب میشود.»
مراجعه شبانه کمیل برای دریافت دعا کمیل در ادامه ماجرا میگوید: «وقتی مجلس به پایان رسید و حضرت به منزل خود تشریف بردند، شبهنگام به خدمت آن بزرگوار رسیدم و در را کوبیدم. حضرت فرمودند: ای کمیل! برای چه کاری آمدی؟ عرض کردم: ای امیرمؤمنان، به طلب آموختن دعای خضر آمدهام.»
آثار و برکات مداومت بر دعای کمیل امیرالمؤمنین(ع) پس از مشاهده اشتیاق کمیل، فرمودند:
«ای کمیل! اگر این دعا را حفظ کردی، هر شب جمعه، یا در هر ماه، یا سالی یکبار و یا لااقل در تمام عمر یک مرتبه بخوان تا امور تو کفایت شود. [بدان که با خواندن این دعا] خداوند تو را یاری میکند، روزی تو زیاد میشود و البته از مغفرت الهی هم محروم نخواهی شد.»
پس از این مقدمه، حضرت آن دعای شریف را به کمیل تعلیم دادند.
منبع: اقبال الأعمال، سید بن طاووس (ره)
ثبت دیدگاه