به گزارش روابط عمومی ستاد مرکزی اعتکاف؛
اعتکاف:
عبادت فلسفه زندگی بشر است. «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُون» -و جن و انس را جز برای اینکه مرا بپرستند نیافریدیم؛ روش ها و مناسکی که خداوند برای عبادت بندگی طراحی کرده است راهی مطمئن برای تامین مقصود الهی است. عبادت انحصاری خداوند و دوری از عبادت دیگران، روح این مناسک است. همانطور که «لا اله الاالله» لزوم دوری از اطاعت و بندگی غیر خدا را در کنار ضرورت عبادت خداوند فریاد می زند و تلازم «توحید و فرمانبرداری» با رد شرک و نافرمانی را همزمان می طلبد. اعتکاف هم از این کارکرد عظیم برخوردار است و هم می تواند انسان را به اوج بندگی و اطاعت با همه مواهبش برساند که می توان آن را از سه بعد مورد ارزیابی قرار داد: «۱- ایجاد امنیت و آمرزش گناه، ۲-رهایی از جهنم، ۳- ورود به بهشت …» این عبادت در قرآن و روایات اسلامی جایگاه ویژه ای دارد نگاهی به قرآن کریم نشان می دهد این عبادت مورد توجه خداوند است.
«وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثَابَهً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِیمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ أَنْ طَهِّرَا بَیْتِیَ لِلطَّائِفِینَ وَالْعَاکِفِینَ وَالرُّکَّعِ السُّجُودِ» و (به خاطر بیاورید) هنگامی که خانه کعبه را محل بازگشت به مرکز امن و امان برای مردم قرار دادیم! و (برای تجدید خاطره) از مقام ابراهیم، عبادتگاهی برای خود انتخاب کنید! و ما به ابراهیم و اسماعیل امر کردیم که: «خانه مرا برای طواف کنندگان و مجاوران و رکوع کنندگان و سجده کنندگان، پاک و پاکیزه کنید!»
خداوند در این آیه از حضرت ابراهیم علیه السلام و حضرت اسماعیل علیه السلام، می خواهد که مسجدالحرام را از هر آلودگی مادی و معنوی پاک کنند تا بندگان در اطراف آن با آرامش خاطری به عبادت خالصانه بپردازند و چنین خدمتی به معتکفان، بخشی از ماموریت آنها تعیین می شود.
به طور خاص در مراسم اعتکاف، انسان ها با اینکه به خلوتگاه می آیند، اما با هویت جمعی جدیدی آشنا می شوند. آنان در این جمع در کنار اشخاصی قرار می گیرند که اهل خیر و صلاح هستند و با هدف متعالی، در خانه خدا حضور یافته اند. این وضعیتی بی نهایت شگفت انگیز است وحدت و خلوت در عید کثرت و جماعت! حضور در چنین جمعی کارکرد پیشگیرانه از گناه و جرم را دارد. علاوه بر اینکه روحیه توجه به معروف ها و خوبی ها را هم گسترش می دهد؛ زیرا در این اجتماع مقارنه و هم زیستی سه روزه با مومنان وجود دارد و قرین اهل خیر بودن؛ انسان را به اهل خیر بودن نزدیک می سازد و احتمال اینکه هم شکلی در فضای معنوی مذکور به همرنگی بینجامد و انسان رنگ و صبغه الهی خود بگیرد بسیار زیادتر از موقعیت های دیگر است.
پیوند اربعین و اعتکاف:
اگرچه این دو عمل عبادی در زمان و شکل ظاهری با هم تفاوت دارند، اما پیوندهای معنوی و مفهومی عمیقی بین آنها وجود دارد:
تجدید پیمان و خودسازی: هر دو عمل، فرصتی برای تجدید پیمان با خداوند و ارزشهای دینی هستند. در اربعین، با یادآوری قیام امام حسین (ع) علیه ظلم، تجدید پیمان با آرمانهای ایشان صورت میگیرد. در اعتکاف نیز، فرد با دوری از گناهان و پرداختن به عبادت، به خودسازی و تجدید بیعت با خداوند میپردازد.
اهمیت زیارت و توسل: زیارت اربعین، نماد عشق و ارادت به امام حسین (ع) و توسل به ایشان است. اعتکاف نیز که در مساجد و اماکن متبرکه برگزار میشود، فرصتی برای توسل به ائمه اطهار (ع) و طلب شفاعت از آنهاست.
اثرگذاری بر زندگی: هر دو عمل، با هدف ایجاد تحول درونی و بازگشت به فطرت پاک انسانی انجام میشوند. زائر اربعین و معتکف، پس از بازگشت از این اعمال، باید تلاش کنند تا اثرات مثبت آن را در زندگی روزمره خود حفظ کرده و در رفتار و کردارشان منعکس نمایند.
تمرین صبر و استقامت: حماسه کربلا، نمونه بارز صبر و استقامت در برابر سختیهاست. اربعین، یادآور این صبر و پایداری است. اعتکاف نیز میتواند تمرینی برای صبر و تحمل در برابر سختیها و دشواریهای مسیر بندگی باشد.
زیارت اربعین
السَّلامُ عَلَىٰ وَلِیِّ اللّٰهِ وَحَبِیبِهِ، السَّلامُ عَلَىٰ خَلِیلِ اللّٰهِ وَنَجِیبِهِ، السَّلامُ عَلَىٰ صَفِیِّ اللّٰهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ، السَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ، السَّلامُ عَلَىٰ أَسِیرِ الْکُرُباتِ وَقَتِیلِ الْعَبَرَاتِ .
سلام بر ولی خدا و محبوبش، سلام بر دوست خدا و برجسته و شریفش، سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیدهاش، سلام بر حسین مظلوم و شهید، سلام بر آن دچار پریشانیها و کشته اشکها،
اللّٰهُمَّ إِنِّى أَشْهَدُ أَنَّهُ وَ لِیُّکَ وَابْنُ وَلِیِّکَ، وَصَفِیُّکَ وَابْنُ صَفِیِّکَ، الْفَائِزُ بِکَرَامَتِکَ، أَکْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَهِ، وَحَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَهِ، وَاجْتَبَیْتَهُ بِطِیبِ الْوِلادَهِ، وَجَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السَّادَهِ، وَقَائِداً مِنَ الْقَادَهِ، وَذَائِداً مِنَ الذَّادَهِ، وَأَعْطَیْتَهُ مَوَارِیثَ الْأَنْبِیَاءِ، وَجَعَلْتَهُ حُجَّهً عَلَىٰ خَلْقِکَ مِنَ الْأَوْصِیَاءِ، فَأَعْذَرَ فِی الدُّعَاءِ، وَمَنَحَ النُّصْحَ،
خدایا من گواهی میدهم که حسین ولی تو و فرزند ولی تو و برگزیده تو و فرزند برگزیده توست، حسینی که به کرامتت رسیده و او را به شهادت گرامی داشتی و به خوشبختی ویژهاش ساختی و به پاکی ولادت برگزیدی و او را آقایی از آقایان و پیشروی از پیشروان و مدافعی از مدافعان حق قرار دادی و میراثهای پیامبران را به او عطا کردی و او را از میان جانشینان، حجّت بر بندگانت قرار دادی و در دعوتش جای عذری باقی نگذاشت و از خیرخواهی دریغ نورزید
وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَهِ، وَحَیْرَهِ الضَّلالَهِ، وَقَدْ تَوَازَرَ عَلَیْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیا، وَبَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنىٰ، وَشَرَىٰ آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْکَسِ، وَتَغَطْرَسَ وَتَرَدَّىٰ فِی هَوَاهُ، وَأَسْخَطَکَ وَأَسْخَطَ نَبِیَّکَ وَأَطَاعَ مِنْ عِبادِکَ أَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ، وَحَمَلَهَ الْأَوْزارِ، الْمُسْتَوْجِبِینَ النَّارَ، فَجاهَدَهُمْ فِیکَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتَّىٰ سُفِکَ فِی طَاعَتِکَ دَمُهُ وَاسْتُبِیحَ حَرِیمُهُ؛ اللّٰهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِیلاً، وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً أَلِیماً .
و جانش را در راه تو بذل کرد تا بندگانت را از جهالت و سرگردانی گمراهی برهاند، درحالیکه بر ضدّ او به کمک هم برخاستند، کسانی که دنیا مغرورشان کرد و بهره واقعی خود را به فرومایهتر و پستتر چیز فروختند و آخرتشان را به کمترین بها به گردونه فروش گذاشتند، تکبّر کردند و خود را در دامن هوای نفس انداختند، تو را و پیامبرت را به خشم آوردند و اطاعت کردند از میان بندگانت، اهل شکافافکنی و نفاق و بارکشان گناهان سنگین و سزاواران آتش را، پس با آنان درباره تو صابرانه و به حساب تو جهاد کرد تا در طاعت تو خونش ریخته شد و حریمش مباح گشت؛ خدایا آنان را لعنت کن لعنتی سنگین و عذابشان کن عذابی دردناک،
السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ سَیِّدِ الْأَوْصِیاءِ، أَشْهَدُ أَنَّکَ أَمِینُ اللّٰهِ وَابْنُ أَمِینِهِ، عِشْتَ سَعِیداً، وَمَضَیْتَ حَمِیداً، وَمُتَّ فَقِیداً، مَظْلُوماً شَهِیداً، وَأَشْهَدُ أَنَّ اللّٰهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَکَ، وَمُهْلِکٌ مَنْ خَذَلَکَ، وَمُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَکَ، وَأَشْهَدُ أَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللّٰهِ، وَجاهَدْتَ فِی سَبِیلِهِ حَتّىٰ أَتَاکَ الْیَقِینُ، فَلَعَنَ اللّٰهُ مَنْ قَتَلَکَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ مَنْ ظَلَمَکَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّهً سَمِعَتْ بِذٰلِکَ فَرَضِیَتْ بِهِ؛
سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، سلام بر تو ای فرزند سرور جانشینان، گواهی میدهم که تو امین خدا و فرزند امین اویی، خوشبخت زیستی و ستوده درگذشتی و از دنیا رفتی گمگشته و مظلوم و شهید، گواهی میدهم که خدا وفاکننده است آنچه را به تو وعده داده و نابودکننده کسانی که از یاریات دریغ ورزیدند و عذاب کننده کسانی که تو را کشتند و گواهی میدهم که تو به عهد خدا وفا کردی و در راهش به جهاد برخاستی تا آنکه مرگ به سویت آمد، پس خدا لعنت کند کسانی که تو را کشتند و به تو ستم کردند و این جریان را شنیدند و به آن خشنود شدند؛
اللّٰهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ أَنِّی وَلِیٌّ لِمَنْ والاهُ، وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُ، بِأَبِی أَنْتَ وَأُمِّی یَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، أَشْهَدُ أَنَّکَ کُنْتَ نُوراً فِی الْأَصْلابِ الشَّامِخَهِ، وَالْأَرْحامِ الْمُطَهَّرَهِ ، لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجاهِلِیَّهُ بِأَنْجاسِها، وَلَمْ تُلْبِسْکَ الْمُدْلَهِمَّاتُ مِنْ ثِیابِها، وَأَشْهَدُ أَنَّکَ مِنْ دَعائِمِ الدِّینِ، وَأَرْکانِ الْمُسْلِمِینَ، وَمَعْقِلِ الْمُؤْمِنِینَ، وَأَشْهَدُ أَنَّکَ الْإِمامُ الْبَرُّ التَّقِیُّ الرَّضِیُّ الزَّکِیُّ الْهادِی الْمَهْدِیُّ،
خدایا من تو را شاهد میگیرم که من دوستم با
آنانکه او را دوست دارند و دشمنم با آنانکه با او دشمناند، پدر و مادرم فدایت ای فرزند رسول خدا، گواهی میدهم که تو در صلبهای بلندمرتبه و رحمهای پاک نوری بودی، جاهلیت با ناپاکیهایش تو را آلوده نکرد و از جامههای تیره و تارش به تو نپوشاند و گواهی میدهم که تو از ستونهای دین و پایههای مسلمانان و پناهگاه مردم مؤمنی و گواهی میدهم که پیشوای نیکوکار، با تقوا، راضی به مقدرات حق، پاکیزه، هدایت کننده و هدایت شدهای
وَأَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّهَ مِنْ وُلْدِکَ کَلِمَهُ التَّقْوىٰ، وَأَعْلامُ الْهُدىٰ، وَالْعُرْوَهُ الْوُثْقىٰ، وَالْحُجَّهُ عَلَىٰ أَهْلِ الدُّنْیا، وَأَشْهَدُ أَنِّی بِکُمْ مُؤْمِنٌ، وَبِإِیابِکُمْ مُوقِنٌ، بِشَرایِعِ دِینِی، وَخَواتِیمِ عَمَلِی، وَقَلْبِی لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ، وَأَمْرِی لِأَمْرِکُمْ مُتَّبِعٌ، وَنُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّهٌ حَتَّىٰ یَأْذَنَ اللّٰهُ لَکُمْ، فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لَامَعَ عَدُّوِکُمْ، صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَیْکُمْ، وَعَلَىٰ أَرْواحِکُمْ وَأَجْسادِکُمْ، وَشاهِدِکُمْ وَغَائِبِکُمْ، وَظَاهِرِکُمْ وَبَاطِنِکُمْ، آمِینَ رَبَّ الْعالَمِینَ.
و گواهی میدهم که امامان از فرزندانت، اصل تقوا و نشانههای هدایت و دستگیره محکم و حجّت بر اهل دنیا هستند و گواهی میدهم که من به یقین مؤمن به شمایم و به بازگشتتان یقین دارم، بر اساس قوانین دینم و پایانهای کردارم و قلبم با قلبتان در صلح است و کارم پیرو کارتان میباشد و یاریام برای شما آماده است تا خدا به شما اجازه دهد، پس با شمایم نه با دشمنانتان، درودهای خدا بر شما و بر ارواح و پیکرهایتان و بر حاضر و غایبتان و بر ظاهر و باطنتان، آمین ای پروردگار جهانیان
ثبت دیدگاه